Jak żyć z padaczką?

Według statystyk na padaczkę w Polsce choruje około 400 tys. ludzi. Choroba ta jest zespołem objawów o rożnej przyczynie, które występują w formie powtarzających się co jakiś czas napadów przyjmujących postać zaburzeń ruchowych, drgawek, utraty świadomości, ślinotoku, mimowolnego oddawania moczu, bladości bądź sinicy. Odpowiednie leczenie w połączeniu z przestrzeganiem zaleceń od lekarza pozwala epileptykom normalnie żyć.


Farmakoterapia, czyli przyjmowanie odpowiednich leków jest niezbędnym procesem w leczeniu padaczki. Niestety niektóre z nich powodują zaburzenia koncentracji, niepokój, spowolnienie psychoruchowe, napady agresji, senność czy nadmierną drażliwość. Niezbędne w tej sytuacji jest zrozumienie i akceptacja zachowań chorego przez jego rodzinę i najbliższe otoczenie. Spokojna atmosfera w domu, poczucie akceptacji i miłe podejście przez bliskich będzie miało bez wątpienia korzystny wpływ na zachowanie i samopoczucie epileptyka.


Chorzy na padaczkę nie mogą zapomnieć o regularnym trybie życia: zwłaszcza systematycznym przyjmowaniu leków i posiłków, odpowiedniej aktywności ruchowej, unikaniu stresowych sytuacji czy też prawidłowym wypoczynku. Uprawianie sportu powinno odbywać się zawsze w towarzystwie drugiej osoby , która udzieli pomocy choremu w razie jakby nastąpił u niego nagły atak. Niewskazane są nurkowanie, zapasy, boks, wspinaczki górskie czy też skoki do wody. Podczas jazdy na rowerze pamiętajmy o kasku. W przypadku higieny epileptycy powinni wybierać raczej prysznic niż kąpiel w wannie. Najlepiej, gdy kabina prysznicowa jest wyposażona w plastikowe zasłony. Chorzy na padaczkę mogą uzyskać pozwolenie na kierowanie pojazdem jedynie w sytuacji, jeśli przez długi czas nie występowały u nich napady epilepsji. To ograniczenie ma na celu zapewnienie maksymalnego bezpieczeństwa nie tylko samemu choremu, ale także innym uczestnikom ruchu drogowego. U wielu epileptyków napady są spowodowane bodźcami świetlnymi: migającymi reklamami bądź efektami graficznymi podczas grania w gry komputerowe. Niewyspanie i notoryczne zmęczenie mogą potęgować działanie zewnętrznych bodźców świetlnych. Niestety epileptycy nie mogą wykonywać takich zawodów jak kierowca, policjant, strażak, operator maszyn produkcyjnych i urządzeń mechanicznych czy nauczyciel wychowania fizycznego. U niektórych epileptyków padaczka mija samoistnie, u innych pomimo odpowiedniego leczenia choroba nie cofa się. Przyjmowanie leków i stosowanie się do zaleceń lekarza znacznie ułatwia funkcjonowanie epileptykowi, co pozwala mu normalnie żyć.

Artykuły medyczne

Poród rodzinny – za i przeciw
Decyzja o porodzie rodzinnym nie jest łatwą decyzją....
Kiedy znamiona są zagrożeniem?
Znamiona, piegi i pieprzyki ma każdy z nas....
Zdrowe oczy
Według powszechnego przekonania- im jesteśmy starsi, tym mamy...
Kalendarz szczepień
Program Szczepień Ochronnych reguluje listę szczepień obowiązkowych (bezpłatnych)...